Wat is end-to-end versleuteling, en waarom is het belangrijk?
Veel diensten zeggen dat ze versleutelen. Maar wie heeft de sleutel? Wij leggen in gewone taal uit wat end-to-end versleuteling is. En waarom het belangrijk is bij paspoorten en loonstroken.
Versleuteling in gewone woorden
Versleutelen betekent: een bestand omzetten in tekens die niemand kan lezen. Alleen wie de juiste sleutel heeft, kan het weer leesbaar maken. Zonder sleutel is een versleutelde kopie van een paspoort alleen een rij willekeurige tekens.
De belangrijkste vraag is dus niet óf een dienst versleutelt, maar wie de sleutel heeft.
Drie soorten versleuteling
Zegt een dienst dat die versleutelt? Dan kan dat drie verschillende dingen betekenen.
| Soort | Wat het beschermt | Wie kan meelezen |
|---|---|---|
| Onderweg (het slotje in de browser) | Het bestand terwijl het over internet gaat | De dienst zelf, zodra het is aangekomen |
| Op de server | Het bestand op de schijf van de dienst | De dienst, want die bewaart ook de sleutel |
| End-to-end | Het bestand van afzender tot ontvanger | Alleen afzender en ontvanger |
De eerste twee zijn nuttig en tegenwoordig normaal. Maar de dienst kan het bestand dan nog steeds openen. Bij end-to-end versleuteling versleutelt het apparaat van de afzender het bestand. Pas het apparaat van de ontvanger maakt het weer leesbaar. De sleutel komt nooit bij de dienst.
Waarom het belangrijk is
Met een kopie van een paspoort, een loonstrook of een medisch document plegen criminelen identiteitsfraude. End-to-end versleuteling helpt bij problemen waar u zelf niets aan kunt doen:
- Een datalek bij de dienst. Een inbreker op de servers vindt alleen bestanden die niet te lezen zijn.
- Medewerkers of beheerders van de dienst. Ook zij kunnen de inhoud niet bekijken.
- Iemand anders eist de bestanden op bij de dienst. De dienst kan de bestanden zelf niet openen. Dus kan de dienst ook geen leesbare bestanden afgeven.
- Bestanden die langer op de server staan. Ook die kan de dienst niet lezen.
De AVG is de Europese privacywet. Die wet vraagt organisaties om persoonsgegevens passend te beveiligen: zo goed als het risico vraagt. De wet noemt versleuteling daarbij als voorbeeld (artikel 32). Welke maatregel passend is, hangt af van de gegevens en het risico. Bij identiteitsbewijzen en financiële stukken is dat risico hoog.
Waar end-to-end versleuteling niet tegen beschermt
Versleuteling lost niet alles op. Het is goed om de grenzen te kennen:
- De verkeerde ontvanger. Stuurt u de link naar de verkeerde persoon? Of stuurt iemand de link door? Dan kan die persoon het bestand openen. Versleuteling controleert niet wie de link opent.
- Een besmet apparaat. Heeft een aanvaller de computer van de afzender of ontvanger overgenomen? Dan kan de aanvaller meekijken zodra het bestand leesbaar is.
- Wat er na het downloaden gebeurt. Het bestand staat dan leesbaar op het apparaat van de ontvanger, en daar gaat de ontvanger zelf over.
- Vertrouwen in de software. Versleutelt u in de browser? Dan vertrouwt u erop dat de dienst de juiste software levert.
Bij gevoelige documenten is vooral de eerste grens belangrijk. Daarom versleutelt TransferGuard de bestanden én controleert het de ontvanger.
Zo werkt het bij TransferGuard
- Uw browser maakt een willekeurige sleutel. Daarmee versleutelt de browser het bestand en de bestandsnaam, nog vóór het uploaden.
- Kiest u ervoor de link zelf te delen? Dan staat de sleutel in de link, achter het #-teken. Dat deel stuurt een browser nooit naar een server. Laat u TransferGuard de link mailen? Dan bewaren wij de sleutel versleuteld en geven wij hem pas vrij nadat de ontvanger zich heeft bevestigd met de e-mailcode of, als u dat kiest, met een identiteitscontrole. Alleen als u de link zelf deelt, is het end-to-end versleuteld.
- De ontvanger bevestigt zich eerst met een e-mailcode. Met Certified Delivery kunt u daarnaast een sms-code of een identiteitscontrole vragen: een foto van het identiteitsbewijs en een foto van het gezicht.
- Pas daarna krijgt de ontvanger de versleutelde bestanden. De browser van de ontvanger maakt ze weer leesbaar.
Wat TransferGuard wel ziet: het e-mailadres van de ontvanger, tijdstippen, de grootte van de bestanden en een digitale vingerafdruk (SHA-256) van elk bestand. Vraagt u een sms-code of identiteitscontrole, dan zien wij ook de gegevens van die controle. De inhoud en de bestandsnamen zijn versleuteld. Bij de standaardkeuze bewaren wij de sleutel versleuteld en geven wij hem pas vrij na de bevestiging van de ontvanger. Alleen als u de link zelf deelt, kunnen wij er technisch niet bij.
Stel deze 4 vragen aan een dienst
- Versleutelt mijn eigen apparaat het bestand al, vóór het versturen?
- Kan de dienst zelf mijn bestanden of bestandsnamen openen?
- Waar staat de sleutel, en komt die ooit op een server van de dienst?
- Controleert de dienst wie het bestand opent, of alleen wie de link heeft?
Krijgt u op vraag 2 en 3 een vaag antwoord? Dan is het waarschijnlijk geen end-to-end versleuteling.